Ο όρος που κυκλοφορεί είναι "φέρτε τη δική σας χωρητικότητα", ή BYOC. Η ιδέα είναι αρκετά απλή, ακόμα κι αν η μηχανική πίσω από αυτήν δεν είναι: ένας προγραμματιστής συνδυάζει το φορτίο του με επαρκή αποθήκευση μπαταριών επί τόπου, ώστε να μπορεί να δεσμευτεί να αντλεί λιγότερο από το δίκτυο κατά τις ώρες που είναι πιο πιεσμένο, και σε αντάλλαγμα, η εταιρεία κοινής ωφέλειας μπορεί να εγκρίνει μια ταχύτερη ή μεγαλύτερη διασύνδεση από ό,τι θα έκανε διαφορετικά. Συνδυάστε το με αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούν ευέλικτες συνδέσεις δικτύου, και οι μπαταρίες καταλήγουν να κάνουν κάτι που οι αεριοστρόβιλοι δομικά δεν μπορούν — μπορούν να απορροφήσουν και να απελευθερώσουν ενέργεια σε μια χρονική κλίμακα που ταιριάζει με το πώς εμφανίζεται πραγματικά η συμφόρηση, η οποία σύμφωνα με την έρευνα αναγκών μεταφοράς του Υπουργείου Ενέργειας είναι συγκεντρωμένη σε ένα μικρό ποσοστό ωρών, όχι κατανεμημένη ομοιόμορφα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.